Het bestreden besluit is genomen na 1 september 2009. Ingevolge artikel 7:11 van de Awb vindt op grondslag van het bezwaar een volledige heroverweging plaats van het primaire besluit. Als uitgangspunt heeft daarbij te gelden dat het besluit op bezwaar wordt genomen met inachtneming van de feiten en omstandigheden ten tijde van het nemen van het besluit op bezwaar en de te dien tijde geldende rechts- en beleidsregels. Dit uitgangspunt geldt onverminderd voor wat betreft de toetsing aan de Omgevingsverordening. De rechtbank verwijst in dit verband naar de uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State van 10 maart 2010, LJN BL7001 (r.o.2.8).

Anderzijds moet worden vastgesteld dat de Omgevingsverordening geen specifiek overgangsrecht kent dat ziet op een vrijstellingsbesluit als hier aan de orde. Dit is ook niet vreemd, nu de Omgevingsverordening bij uitstek een instrument is dat zijn grondslag vindt in de Wro. Toetsend naar de bedoeling van het overgangsrecht, stelt de rechtbank vast dat de verordening toepassing mist indien sprake is van een ontwerpvrijstellingsbesluit dat reeds vóór 1 september 2009 ter visie is gelegd en dat de instemming geniet van de provinciale diensten.

In een situatie als hier aan de orde, waarbij het gaat om een vrijstelling als bedoeld in artikel 19, tweede lid, van de WRO, heeft naar het oordeel van de rechtbank als uitgangspunt te gelden dat in de door GS aangewezen categorieën van gevallen als bedoeld in artikel 19, tweede lid, WRO geen provinciaal belang aan de orde is en vooroverleg derhalve niet is vereist. Van instemming van de provinciale diensten kan dan ook worden uitgegaan. Dit betekent dat een aanvraag om vrijstelling ex artikel 19, tweede lid, van de WRO niet aan de Omgevingsverordening hoeft te worden getoetst, mits het ontwerpbesluit daartoe vóór 1 september 2009 ter visie is gelegd.

Voorgaande wordt evenwel anders indien GS hebben bepaald dat een afzonderlijke verklaring van geen bezwaar is vereist. In die situatie moet het er voor worden gehouden dat van een voorafgaande provinciale instemming geen sprake is. Die situatie doet zich hier voor. Nu de verklaring van geen bezwaar eerst na inwerkingtreding van de Verordening is afgegeven, hadden GS het bouwplan moeten toetsen aan de Omgevingsverordening. Het betoog slaagt.

In de Wro wordt, wat betreft de doorwerking van beleid van het Rijk en de provincie, onderscheid gemaakt tussen algemene regels als bedoeld in de artikelen 4.3 en 4.1 enerzijds en structuurvisies als bedoeld in de artikelen 2.3 en 2.2 anderzijds. Bij het nemen van een projectbesluit als bedoeld in artikel 3.10 van de Wro dient het gemeentebestuur de algemene regels als bedoeld in de artikelen 4.3 en 4.1 in acht te nemen. Bij het nemen van een projectbesluit is het gemeentebestuur echter niet gebonden aan beleid van het Rijk en de provincie dat is opgenomen in structuurvisies of in andere beleidsdocumenten. Wel dient het gemeentebestuur daarmee rekening te houden, hetgeen betekent dat dit beleid in de belangenafweging dient te worden betrokken. De Afdeling verwijst in dit kader naar haar uitspraak van 27 oktober 2010 in zaak nr. 200909636/1/R3.